سفره عقد ایرانی

سفره عقد ایرانی
معمولا نخستین علامت سوالی که در ذهن افراد با دیدن تیتر مطلب نقش می بندد به ریشه ی سفره ی عقد و ضرورت موجودیت آن بر می گردد.
چیزی که از این سوال عایدمان می شود این است که اتحاد موجود در این سفره، از کانون گرم زندگی ریشه می گیرد. قرآن حافظ این سنت می باشد. ضمن اینکه در بالای این سفره جای می گیرد. برای گرمی و حرارت عشق می توان به شمع اشاره کرد. موردی که نمایانگر روشنایی و راستی و درستی و خلوص است، همچنین به عنوان نمادی برای کانون نورانی زندگی است، آینه نام دارد.
 هر کدام از نمادهایی که در سفره عقد قرار دارند هریک نمادی از یک مفهوم هستند. برای نمونه برگ زیتون نمایانگر صلح، خوشه ی گندم نمایانگر برکت و پرباری می باشد. در حالت کلی هرکدام از این موارد از مفهوم خاص خود برخوردارند. نوروز با سفره ی هفت سین و جشن عقد هم با سفره عقد برایمان نام آشناست. هر کدام از نمادهایی که در سفره عقد مورد استفاده قرار می گیرد، نمایانگر شکوه ویژه ای برای سفره عقد می باشد.
 بهتر است موضوع سفره عقد و چیزهایی که سنت ها را تا حد نازل پایین می آورد مورد بررسی قرار دهیم. برای نمونه می توانیم بگوییم هر نوع کوششی که برای موکد ساختن کاری انجام شود، به نحوی قدم برداشتن به طرف اسطوره زایی می باشد.
امروزه حتی سفره های عقدمان هم اسیر چشم و هم چشمی شده است. لعابی از ادای دین به آیین مقدسمان نیز کنارش قرار گرفته است. امر چشم و هم چشمی روی زندگی مان هم اثر گذاشته است. در بیشتر موارد هم شاهد آن هستیم که جنبه ی تبلیغی یک محصول سیاه نمایی می باشد.
بدبختانه اموزه کلیه ی جشن ها اعم از جشن عقد برای چشم و هم چشمی و یا ترکاندن چشم افراد حسود و بخیل برگزار می شود. از لحاظ باطنی و درونی، این مجالس هیچ نوع آرامشی را در دو طرف ایجاد نمی کنند بلکه با هزینه های بسیاری که برای عروس و داماد به بار می آورند آنان را قربانی خود را فریب دادن و تعصب ناموجه برای ادای سنتها کرده است.

 در ادامه ی مطلب قصد داریم تا سفره عقدی پر از زرق و برق تدارک نبینیم. هدف ما از ازدواج این است که آرزوها و خواسته هایمان را برده ی خودمان کنیم نه اینکه آن ها ما را به دنبال خودشان بکشانند. 
 امروزه جهان پست مدرن با توجه به اینکه در نهایت وسیع نگری است، باز هم به سادگی گرایش دارد. لباسهای شب ساده که مشاهده می کنید نیز شاهدی بر همین ادعا می باشد. ساده و خاص می باشند.

بنابراین هر اجباری در انتخاب نوع ظروف سفره ی عقد یا محتویات آن، یا سبک چینش آن کاری بی فایده به نظر می رسد. هر نوع تلاش وافر برای زیبا جلوه دادن ظاهر یا فرم، بدون توجه به محتوا، چیزی جز بارهای مرده که بر دوش می کشیم نیست؛ بارهایی که هم خود زیر آنها احساس ضعف و شکستگی می کنیم، هم اطرافیان را به گودال کابوس های چشم و هم چشمی می اندازد.
می توانیم دو بینش پس از شناخت و تحقیق در مورد تاریخچه ی زیبابودن سفره ی عقد در نظرمان داشته باشیم که عبارتند از: 
اول اینکه از اشیا و وسایل و مناظر و طبیعت جدای از انواع وابستگی ها، به شکل مستقل درکی که توام با زیبایی شناسی باشد داشته باشیم و مورد دوم نوعی درک وابسته همراه با مقایسه گونه ای ویژه و خاص با چند گونه ی متنوع می باشد. 

منظورمان از بینش وابسته مقایسه ی یک مورد با چند مورد است. برای نمونه زمانی که می گویید از دیدگاه من فلان طبیعت خاص است، نظرتان را به دور از هرنوع مقایسه ای بیان کرده اید. این مورد درک آزاد نامیده می شود. بینش یا نگرش وابسته زمانی اتفاق می افتد که این طبیعت را با چندین طبیعت دیگر کنارهم قرار می دهیم. 
 سفره عقد نتیجه ی ترکیب شدن عناصر متنوع درون سفره عقد می باشد. حتما هارمونی رنگ ها را در نظر داشته باشید. از مواردی که از جذابیت سفره ی عقدتان کم می کند، تضاد زیاد از حد است. بدون اینکه رنگ ها از وجه اشتراکی برخوردار باشند. نباید در اصطلاح خیلی شلوغ باشد، این گونه از قشنگی ظرف هایتان هم کم می کند هم اینکه وسایل درهم قاطی می شوند. هماهنگی هر کدام با هم و به اصطلاح کنارهم قرار دادنشان احتیاج به استعداد ویژه ای دارد. در واقع از موارد اساسی در سفره آرایی، نوآوری و استفاده از قوه ی نوآوری تان است. 
به طور کلی مفهوم سفره عقد به چه معناست؟
سادگی موجود در سفره ی عقد با توجه به زیبایی اش، گونه ای هنر به حساب می آید. وسایل و اشیای دوروبرمان، بازگرداننده ی انعکاسی هستند که خودمان آن را به آنها می بخشیم. به شرطی موردی را که به دنبال آن هستیم را پیدا می کنیم که در خود و درون یک به یک اجزا هستی و اشخاص بکاریم. با این اوصاف چه چیزی از آرامش زیباتر است. اجازه دهید مجددا به هماهنگی درون و ظاهر بپردازیم. هدف اصلی از ازدواج دستیابی به آرامش است. نه اینکه این آرامش ظاهری ما را از هدف هایمان دور کند. احتمالا زیاد مشاهده کرده اید که پس از برگشت از جشن عروسی، به دلیل حس خستگی و ضعف، به خواب فرو می رویم. 
 در حال حاضر بیشتر دیده می شود که افراد به فردیت کشش دارند. در واقع کل نگری اکثرا به دنبال تایید و کسب بله و جلب توجه و نظر اطرافیان می باشد. بیشتر از اینکه در این مجالس حس شادی به ما دست بدهد، به گونه ای عقده ی گره ناگشودنی با خود به این مجالس برده و به جای استفاده از این فرصت آنگاه از این جشن به یاد ماندنی بی بهره می مانیم.