سن ازدواج

برای ازدواج سن خاصی را نمی توان ذکر کرد, زیرا شرایط و موقعیت افراد متفاوت است, در مناطق گرمسیر و روستایی ازدواج در سنین پایین تر اتفاق می‌افتد ولی در مناطق شهری, سن ازدواج بالاتر می رود. از لازمه های ازدواج صحیح, برخورداری طرفین از بلوغ کامل می باشد.
انواع بلوغ شامل موارد زیر است
الف بلوغ فکری و عقلی: پسری که موقع نوشتن مهریه می‌گوید هر چه خواستی بنویس نشان دهنده این است که از لحاظ فکری و عقلی به پختگی لازم نرسیده است یا زنی که به همسرش می گویند باید بین من و مادرت یکی را انتخاب کنی. نشانه نرسیدن بلوغ عقلی است.
ب) بلوغ اجتماعی: فردی که قادر نیست در یک جمع کوچک احوالپرسی کنند یا نحوه برخورد با دیگران را نمی دانند, از بلوغ اجتماعی برخوردار نیست. خانواده ها باید از همان دوران کودکی, آداب معاشرت سالم را به فرزندانشان بیاموزند. مهارت‌هایی مثل نه گفتن, ابراز وجود و اعتماد به نفس از لوازم بلوغ اجتماعی هستند.
 
سن ازدواج
برای مشاهده تالار عروسی اینجا کلیک کنید.
 
ج) بلوغ عاطفی: فردی که با کوچکترین مشکلی به هم میریزد و یا توانایی ابراز محبت به همسر را ندارد, ممکن است بلوغ عاطفی کاملی نداشته باشد. خانواده‌ها باید سعی کنند به فرزندانشان شیوه های صحیح ابراز عواطف و احساسات را بیاموزند. قهر کردن های طولانی در دوران کودکی یا نوجوانی, پیش آگهی بدی برای زندگی متاهلی هست.
بنابراین بهتر است در ازدواج دو ملاک زیر را چاشنی سن قرار دهیم
1- داشتن درک و فهم و برداشت صحیح از زندگی مشترک
2- توانایی انجام کار
 
برای ازدواج نمی توان سن دقیقی تعیین کرد زیرا یک اتفاق خوشایند است که بهتر است به وقت رخ دهد یعنی زودهنگام و نه دیرهنگام.
ازدواج زودهنگام: ازدواج زودهنگام به دلیل بی تجربه بودن فرد, عاملی است که باعث ضعف تدبیر و مانند مدیریت در زندگی می شود. چنین افرادی غالباً ثبات عاطفی ندارند. در مورد دختران کم سن و سال, مسئله بارداری میتواند زندگی مشترکشان را تحت‌الشعاع قرار دهد. ازدواج زودهنگام, مثل چیدن میوه کال و نارسی است که وقت آن نرسیده است.
ازدواج دیرهنگام در سنین بالا:
ازدواج دیرهنگام محاسن و معایب خاص خود را دارد. شاید مهمترین حسن آن به توان بلوغ کامل و تجربه بالا باشد, ولی معایب آن عبارتند از:
۱. از بین رفتن طراوت و شادابی. همانطور که جهان طبیعت چهار فصل دارد طبیعت زندگی هر انسانی هم ۴ فرصت دارد و بهترین فصل برای ازدواج ابتدای جوانی یا بهار زندگی است.
۲. از دست رفتن فرصت های ازدواج به ویژه برای دختران.
۳. فاصله زیاده سنی با فرزندان
۴. مشکلات مربوط به بارداری
امروزه, با توجه به اینکه اکثر پسرها و دخترها مشغول تحصیل می باشند. ممکن است از اصل زندگی یعنی ازدواج غافل شوند. فراهم کردن فرصت هایی جهت ادامه تحصیل همراه با ازدواج می تواند معقول باشد.
سازمان بهداشت جهانی(WHO) سن ازدواج برای دختران را ۲۰ تا ۲۵ سال و پسران ۲۴ تا ۲۷ سال می داند.