موسیقی عروسی + نکات

موسیقی عروسی
موسیقی در بیشتر جشن های ایرانی جایگاهی ویژه دارد. در واقع از زمان های قدیم تا به امروز، وسایل موسیقی و ضرب آهنگ در آیین ما ایرانیان وجود داشته است. مواردی که موجب هیجان انگیزتر شدن و بهتر شدن جشنتان می گردد، آهنگ های شاد و ریتمیک است.
موسیقی محلی و تاریخچه ی آن
موسیقی درون رگ و خون ایرانیان جریان دارد. حفظ موسیقی از زمان های دیرباز تا به امروز، طبق رسم و رسوم پدرانشان، بوده است. مقدار شور و اشتیاق از موسیقی محلی، گواهان این قضیه هستند. در واقع موسیقی بین گروه های متنوع از ریشه و اصالت برخوردار است.
محدوده ی آذربایجان و موسیقی در این منطقه
ضرب آهنگ تند و هیجان انگیز برای جشن های عروسی بسیار مناسب بوده و از طرفداران زیادی هم برخوردار است. زندگی، روحیات و احوال افراد منطقه، بازتاب موسیقی سنتی بین قومیت های مختلف می باشد. از قدیمی ترین و با اصالت ترین موسیقی های محلی کشورمان می توان به موسیقی آذربایجانی اشاره کرد. در واقع شرح قهرمانی ها، پیروزی ها و شکست ها و وصال همگی در موسیقی محلی پیداست. تسلط خواننده و نوازنده روی آواز و ساز محلی، چگونگی اجرا و پختگی صدا همگی جزیی جدانشدنی از این موسیقی می باشند.
رقص آذری از اصالت و ریشه های دیرین و قدیمی در تاریخ و فرهنگ مردم ایران زمین برخوردار است. در منطقه ی آذربایجان هم رقص و حرکات موزون بیانگر تاریخ و اصیل بودن منطقه می باشد. صورتی خندان، پیچ و تاب های بدن، ظرافت های ویژه در اجرای رقص های مردانه و زنانه همگی شان بازتاب هایی از فرهنگ بومی منطقه می باشند.
گارمان (آکاردئون)، قاوال (دایره)، ناقاره (نقاره)، بالابان (نوعی ساز بادی)، قره نی (کلارینت)، قوپوز (عاشیق سازی)، تار آذری از موسیقی های مشهور آذربایجان می باشد.

منطقه ی کردستان و تاریخچه موسیقی در آن
در کردستان و مناطق کرد نشین موسیقی به بخشی از زندگی مردم مبدل گشته است. از لحاظ غنا و اصالت، موسیقی کردی فوق العاده حائز اهمیت است. موسیقی دینی که مرتبط با اعیاد دینی و مذهبی است و موسیقی شهری که در جای جای کشور اجرا می شود و موسیقی روستایی و سنتی که بین مردم روستانشین و عشایر رواج دارد. 
سازهای محلی و رقص های محلی در کنار موسیقی کهن، کمک ویژه ای به اعتلای فرهنگ بومی مردم این محدوده کرده است.
رقص کردی نشات گرفته از توجه به سنت ها، فعالیت ها، آیین های خاص منطقه می باشد.جدا از آلودگی و ابتذال، بازتابی از اعتقاد مردم کرد نشین، ارزشها و باورهای آنان در تمام تاریخ بوده است.
کردستان هم اکنون به دلیل ریشه های قوی و پیشینه ای ثروتمند، با وجود هجمه های مختلف، همچنان فعال و استوار ادامه دهنده ی فعالیتش است.
منطقه ی خراسان و تاریخچه موسیقی در آن 
داستان پردازی طی اجرای موسیقی از بارز ترین ویژگی موسیقی خراسان می باشد. در موسیقی خراسان لحن حماسی و داستان های اساطیری از جایگاه خاصی برخوردار می باشد. 
بین نواهای خراسانی توانایی های موسیقیای بالا که گفته شد حتی در پی کامل شدن موسیقی ایرانی و دستگاه های موسیقی هم نقش ویژه ای را ایفا می کنند.
گندم درو، رقص دهل، رقص چکه، چوب بازی و... از رقص های محلی ویژه خراسان به حساب می آید. این رقص ها گروهی هستند. رقص فنجان هم از رقص های مشهور منطقه می باشد. سورنا و دهل از دیگر سازهای مشهور خراسان است.جایی که محل گره خوردن  فرهنگ های متنوع ازترک و لر و کرد تا بلوچ و کرمانج می باشد. اکثریت تاثیرپذیری موسیقی خراسان از سرزمین و جغرافیای منطقه گرفته شده است. ضمن اینکه از جمله سازهای پر طرفدار ایرانیان می توان به ساز دوتار اشاره کرد.
منطقه ی گیلان و تاریخچه موسیقی در آن
برای مراسم عروسی با سبک و سیاق مخصوصی مواجه هستیم که دارای تفاوت هایی با موسیقی این منطقه است. با نفوذ سازهای جدید و ترکیب سنت و مدرنیته، موسیقی این مناطق دستخوش تغییرات زیادی شد. می توان در این محدوده تلفیق طبیعت بکر و زیبایی های آن را دید. در حوزه موسیقی کشور، ستاره هایی که در این خطه به دنیای موسیقی شناسانده شده اند، به چهره هایی مشهور مبدل گشته اند. با توجه به اینکه موسیقی و ترانه های فولکلوریک از راه های عمده برای منتقل کردن فرهنگ نسل های گذشته به نسل جدید می باشد. می بایست در حفظ و نگهداری این دست موسیقی ها تلاشمان را به خرج دهیم. سبکی ویژه از موسیقی در گیلان پیش رویمان است که با سایر سبک های موسیقی فرق می کند. در خطه ی شمال کشور با توجه به گره خوردن فرهنگ های اقوام متنوع به هم، این منطقه از موسیقی بسیار ثروتمند و با اصالت برخوردار است. موسیقی در این محدوده برعکس مناطق دیگر کشور، دارای روش و سبکی واحد و منحصر به فرد نمی باشد. در مورد ملودی، ریتم ها و سبک و سیاق های موسیقی، با انواع متنوعی در گیلان رو به رو هستیم.

منطقه مازندران و تاریخچه موسیقی در آن 
لَله وار، دایره، سرنا، کمانچه، دسر کوتن، غزنه و دوتار در شرق مازندران از سازهای متداول در مازندران می باشند.
بیشتر در دستگاه های سه گاه و همایون، دشتی و شور اجراهای منطقه را تشکیل می دهند. قابل ذکر است این موارد بیشترموسیقی این خطه از کشورمان را تشکیل می دهند.
چکه سما نام رقص محلی مازندران می باشد. این رقص طرفداران زیادی در محدوده ی طبرستان دارد. در واقع گونه ای از رقص غنایی است که دارای موضوعی عاشقانه می باشد و آمیخته با حرکات تند است. موسیقی مازندرانی به شکل سنتی در غرب و مرکز این استان بدون ساز اجرا می شود. 
خوزستان و تاریخچه موسیقی در آن
در جشنها و مراسم عروسی موسیقی سنتی منطقه خوزستان از جایگاه ویژه ای برخوردار است. در واقع موسیقی بخش جدا نشدنی زندگی مردم خوزستان می باشد.
در این منطقه موسیقی و آوازی که سبالو هم نام دارد به اجرا در می آید. موسیقی فوق العاده اصیل و ریشه دار به علت وجود پیوندهای قومیتی وسیع شکل گرفته است. البته موسیقی این سرزمین دارای پیوستگی های عمیقی هم با موسیقی بومیان آفریقایی می باشد.
آوازی که با ضرب دایره همراه است و طی آن خوانندگان گرداگرد یکدیگر به صورت دایره وار می نشینند و با ضرب آهنگ موسیقی شانه هایشان را به چپ و راست تکان می دهند، سبالو نام دارد. موسیقی سبالو الهام گرفته از رقص و موسیقی آفریقایی است.
یزله نام موسیقی متداول دیگر است که طی آن فقط دست می زنند. ترانه در درجه ی دوم قرار می گیرد. 
سازهای عربی از شور و هیجان زیادی برخوردارند و در مراسم رقص و عروسی مخاطبان بسیاری دارند. مطبگ، دف، سنتور و رباب و دمام سازهایی هستند که موسیقی عربی به وسیله ی آنها اجرا می شود.
عود، بربط، جهله و دهل از سازهای موسیقی هستند که هم برای سرگرمی و هم کسب درآمد به وسیله ی عده ای از مردم استان مورد کاربری واقع می شوند.
رقص محلی مردم این سرزمین، خصوصا بندرعباس، با فرهنگ عامه ی مردم، ارتباطی قوی دارد.رقصی که طی آن رقصندگان دایره وار دور هم می چرخند و اشعاری را با حرکات موزون زمزمه می نمایند.
به علت ریتم پرهیجانی که موسیقی بندری داراست، طرفداران زیادی را هم در سراسر ایران دارد و معمولا پای ثابت جشن های عروسی به حساب می آید.
از دهل های بزرگ و نوعی از سازهای بادی در رقص لیوا و رقص خنجرسازی به کار می روند. به طور کلی موسیقی این خطه با رقص آمیخته است. ضمن اینکه فوق العاده تاثیرپذیر از محیط جغرافیایی است.
سیستان و بلوچستان و موسیقی در آنجا
از جمله آوازهایی که طی مراسم عروسی خوانده و اجرا می گردد، لارو ششگانی می باشد.
این آواز به آخرین روز از مراسم عروسی مرتبط می شود که دارای متن ترانه ای ریتمیک می باشد و بیشتر از موسیقی متن ترانه دارای اهمیت است. 
در طی تاریخ مردمان این دوره حرف های زیادی برای عنوان کردن داشته اند و ترانه های زیاد و به یاد ماندنی را آفریده اند. این ترانه ها از تمدنی قدیمی و اصیل برخوردار است. رقص شمشمیر از رقص هایی است که معمولا دو نفره اجرا می شود و هر رقصنده با استفاده از دو شمشیری که در دستش دارد، همراه با رجزخوانی دفاع و حمله هم می کند.